Ahí me tenéis en uno de esos días en los que nadie te coge el teléfono y las paredes se te echan encima. Yo sé que siempre hay salida, pero saber que todo irá mejor no quita que me sienta hecho una porquería. Pasan los años, los proyectos, los sueños... ¿recuerdas cómo querías ser cuando eras pequeño? crecer es darse cuenta de que la vida no es como quisieras que fuera, todo es mucho más complejo. Responsabilidades, luchas, deberes, sonreír cuando no te apetece, mentir para no hacer daño a la gente que quieres, fingir cuando perfectamente sabes que te mienten. ¿Merece la pena hacer lo que se supone que debes más veces de lo que realmente quieres? ¿Por qué terminé haciendo lo que todos hacen si se supone que siempre me sentí diferente? He sido un cobarde disfrazado de valiente, siempre pendiente del qué dirá la gente. Escondo mis miedos para parecer fuerte, pero ya no más, es hora de ser consecuente porque, porque creo que lo he visto, y... quizá la clave para ser realmente libre sea reír cuando puedas y llorar cuando lo necesites, ser honesto con uno mismo, centrarse en lo importante y olvidarse del ruido, no obcecarse con los objetivos, tratar de relajarse y vivir algo más tranquilo.
Con este tema me hago una promesa, y es hacer lo que sea para encontrar soluciones, no problemas. Sé que no soy perfecto. Bien, no me castigaré más por no serlo. Voy a aprender a decir que no, a aceptarme como soy, a medir el valor. Porque a veces fui valiente por miedo. Sé que suena extraño, pero ¿sabes qué?, lo peor de todo es que es cierto. Hoy busco dormir a gusto, No suena muy ambicioso, pero créeme, es mucho. Llevo treinta años estudiando la vida, ¿que no hay mal que por bien no venga?, eso es mentira. Me centraré en lo importante: en mi familia, mis amigos, mi pasión por el arte... Aceptaré que tengo derecho a estar de bajón de vez en cuando, porque estar de bajón es humano. No pienso rendirme ante ningún problema, confío en mí y soy capaz de vencer lo que sea. Volveré a caer millones de veces, pero siempre volveré a erguirme, porque me dí cuenta de que quizá la clave para ser realmente libre sea reír cuando puedas y llorar cuando lo necesites...
Domingo Edjang (El Chojín)
Comentarios:
_LaLiTa_@ 15-05-2008 8:56:28: demasiado cierta la letra, tan cierta que duelen algunos trozos.
db @ 15-05-2008 13:44:03: La vida es eso que transcurre mientras tu haces planes.
Eso si ella le imxtan tres mierdas tus planes..
Peo weno ay q sonreirle.. nose vaya nfadar..
Luego la liamos. xDD
pelaxe@ 15-05-2008 13:56:47: Gran tema e gran artista.
Do pouco hip-hop que escoito, estes son dos que máis me gustan.
Un saudo
wao@ 15-05-2008 16:53:23: Q rico esta jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
wao@ 15-05-2008 16:54:07: Q rico esta jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
cristi_79@ 15-05-2008 17:36:06: verdades coma puños!!!!
o hip_hop e asi duro pero certo
moi boa eleccion
d.p.m o teu kesar
elisaad@ 15-05-2008 19:25:05: as verdades sempre doen
eso e o malo das verdades e a razon pola que lle mentimos sobre todo aos nosos seres queridos.
lendo ise texto preguntom xk estou facend tantos plans, pa logo estar detras da barra dun bar kun traballo malpagado e unha xornada laboral de 12 horas minimas, kando non ai partido, ou ter k koidar de catro fillos mentras k o meu ome traballa na obra ao lado.
e eso k nin cheguei aos 18 anos
sen embargo, eses soños, eses plans, esas ilusions son as k nos axudan a seguir. komo unha meta k nos poñems ainda k saibams k = ou seguramnt non se kumplan nunca.
o k sempre temos k ter en konta e non deprimirnos.
komo dice o texta 2 veces, e tamn o titulo: reir kando poidas e xorar kand o necesites, e eso sen pensar no k poida pensar ou dicir a xente, xk no fondo toda esa xente sabe perfectamnt k ela tamn o necesita e = tamn sinte envidia, xk tu si k ries kand podes e xoras kand o necesitas, e iles non son kapaces deso